Pros-Eleusis: η μεταμόρφωση της Ελευσίνας σε Οικομουσείο

Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 20 χρόνων λειτουργίας του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (Δ.Π.Μ.Σ.) της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. «Προστασία, Συντήρηση, Αποκατάσταση Μνημείων Πολιτισμού», διοργανώθηκε Επιστημονικό Συνέδριο με έμφαση στη διεπιστημονική διάσταση του προγράμματος και την προσφορά του στην προστασία και ανάδειξη των μνημείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η Δρ. Δέσποινα Τσιαφάκη, Αρχαιολόγος-Διευθύντρια Ερευνών στο Ερευνητικό Κέντρο «Αθηνά», παρουσίασε την ανακοίνωση με τίτλο «Pros-Eleusis: η μεταμόρφωση της Ελευσίνας σε Οικομουσείο», η οποία αφορά στην ανάδειξη της μεθοδολογίας και των συμμετοχικών δράσεων του έργου Pros-Eleusis, που στοχεύουν στη δημιουργία ενός Ψηφιακού Οικομουσείου για την Ελευσίνα.

Ένας από τους βασικούς στόχους του Pros-Eleusis είναι ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη μιας καινοτόμου τεχνολογικής εφαρμογής για κινητές συσκευές, με σκοπό την παροχή εξατομικευμένων περιηγητικών διαδρομών στους επισκέπτες του οικομουσείου της Ελευσίνας και, κατ’ επέκταση, την ενίσχυση της τουριστικής/πολιτιστικής εμπειρίας.

Η μεθοδολογία υλοποίησης του έργου ακολουθεί χρηστοκεντρική και επαναληπτική προσέγγιση, σύμφωνα με τις αντίστοιχες καλές πρακτικές για την ανάπτυξη λογισμικού και εμπειριών. Στο πλαίσιο αυτό, το έργο ξεκίνησε με την καταγραφή των αναγκών των δυνητικών περιηγητών στην Ελευσίνα, η οποία τροφοδότησε την ανάπτυξη του εργαλείου παρουσίασης Οικομουσείων και των καθοδηγούμενων διαδρομών μέσα στην πόλη. 


Μία από τις καθοδηγούμενες διαδρομές του Pros-Eleusis, αυτή που αφορά στο αρχαιολογικό παρελθόν του τόπου, ήταν το αντικείμενο της αξιολόγησης με πραγματικούς χρήστες -κάτοικοι και εργαζόμενοι στην Ελευσίνα, καθώς και επισκέπτες- που διοργανώθηκε στην Ελευσίνα.

Αρχικά, στους συμμετέχοντες δόθηκαν κινητές συσκευές με εγκατεστημένη την εφαρμογή του Pros-Eleusis και, στη συνέχεια, περιηγήθηκαν στα σημεία ενδιαφέροντος που περιλαμβάνει η διαδρομή με τη συνοδεία κάποιου ερευνητή από την ομάδα έργου, ο οποίος κατέγραφε τις παρατηρήσεις τους κατά τη διάρκεια της εμπειρίας.

Στο τέλος, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα δομημένο ερωτηματολόγιο για να δώσουν επιπλέον πληροφορίες σχετικά με τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία που εντόπισαν στην εφαρμογή, αλλά και στο περιεχόμενο των σημείων ενδιαφέροντος.

Ενδεικτικά, αναφέρονται τα παρακάτω:

  • «Για την πλατεία του Αγίου Γεωργίου δεν ήξερα τίποτα… Παρόλο που μένω και κυκλοφορώ στην Ελευσίνα. Μέσα από το Pros-Eleusis έλαβα παραπάνω πληροφόρηση. Τα κείμενα στα σημεία ενδιαφέροντος μου προσέφεραν παραπάνω γνώση σε πολλά επίπεδα»
  • «Ενδιαφέροντα στοιχεία, στρωτή ροή αφήγησης, μεγάλο χρονολογικό εύρος γεγονότων»
  • «Η ευχρηστία της εφαρμογής είναι ένα θετικό στοιχείο στη συνολική εμπειρία»
  • «Θα ήθελα να δω επιπλέον σημεία ενδιαφέροντος μέσα στην πόλη, όπως πχ. ο Άγιος Ζαχαρίας στην κεντρική πλατεία ή σωζόμενα ερείπια μέσα στην πόλη»
  • «Παρόλο που βρισκόμουν στην διαδρομή με το συγκεκριμένο περιεχόμενο θα μου άρεσε να μπορώ να δω παράλληλα τι άλλες επιλογές έχω… Ωστόσο, μου άρεσε που η διαδρομή είχε συγκεκριμένο περιεχόμενο»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχετικά άρθρα


Η δίκη της Ελευσίνας

Θα χρειαζόταν ένας Σωτήρης Κοντιζάς ή κάποιος Άκης Πετρετζίκης της πολιτικής για να συνδυάσει τα παράταιρα στοιχεία που στήριξαν το κίνημα Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη το 1923. Η τελική συνταγή πάντως απέτυχε και το δημοτικό σχολείο της Ελευσίνας έγινε αίθουσα δικαστηρίου.

Από τη Δήμητρα στην Παναγία

Με τον ερχομό του χριστιανισμού η Παναγία παρέλαβε από τη Δήμητρα την ευθύνη προστασίας των αγροτών του Θριάσιου Πεδίου. Στις 20 Νοεμβρίου, στο εκκλησάκι της Παναγίας Μεσοσπορίτισσας μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας, θα αναβιώσει το έθιμο της ευλογίας του άρτου, μία μοναδική παράδοση που ελπίζουμε να αναγνωριστεί σύντομα ως στοιχείο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Η απεργία του 1936

Το εργατικό κίνημα της Ελευσίνας χρειάστηκε χρόνια για να συνέλθει από την απεργία του 1929. Όταν όμως επανεμφανίστηκε, την άνοιξη του 1936, κατάφερε να αντιμετωπίσει την πείνα, τους απεργοσπάστες, τον υπουργό Οικονομικών και τα κανόνια του πολεμικού ναυτικού.